Bıraktığım Gibi Bulamadım

imageSevdiğin birini ya da bir eşyayı belki de bir mekanı hatta hiç fark etmez her hangi bir şeyi bıraktığın gibi bulamamak kadar acısı var mı şu hayatta? İşte aynen öyle oldu, bulamadım. Köprümü bıraktığım gibi bulamadım.

Ben bıraktığımda Boğaziçi’ydi şimdi 15 Temmuz Şehitler Köprüsü olmuş. Bir gecede kaç kişinin kanı bulaşmış o şeritlere, hangi hainler tıkamış şu güzelim boğazı, kim yapmış bunu kim nasıl kıymış şu güzelliğe? Kim mahkum bırakmış bu ada seni…

Sağına soluna bakıp ben bu vatana nasıl ihanet ederim diyememişler mi? Ortaköy Cami’yi mi görememişler, o ışıl ışıl kıyılarına mı bakmamışlar? Ya tepede dalgalanan al bayrak? Yoksa gözlerine şuracıkta yükselen Çamlıca Camii mi takılmış da kin dolmuşlar bu kadar?

Bu toprağa düşen hiç bir damla kan hesapsız kalmamış bunu da mı bilmemişler?

Ulubatlı Hasanlar mı biter, Nene Hatunlar mı? Fatihler mi biter, Abdülhamidler mi? Söylesene tarihi de mi bilmiyorlar?

Hiç mi sevmemişler? Hiç… insan hayret ediyor….

Size bir anımı anlatacağım çok taze sadece bir kaç ay önce…. bir kaç arkadaş Çengelköy’de oturmuş hasret gideriyorduk. Yurt dışına gidenler, hayaller kuranlar, planlar yapanlar herkes sırayla anlatıyordu. Hayaller, kıt’a’lar, uçaklar, mekanlar….

Sonra içimizden biri çıkıp ‘’nereye gidersen git yine de buraya dön.” dedi. Boğaza bakıyordu. Hepimiz bakıyorduk boğaza. ‘’kesinlikle’’ dedik. Şu kıtalar neydi hakikaten? Mıknatıs mıydı çekiyordu bize bizi…

Kaç saat trafik çekmiş yine de sevmiştik biz bu boğazı kim beklediğine kavuşamasa da boğaza bakıp da umut dolar ki ki bizim gibi? Kim tıkış pıkış gittiği metrobüste bile köprüye gelince sevinir ki biz gibi? Biz deli olduğumuzu kabul edip sevenler şu şehri, biz aklının ucundan şehit olacağı geçmeyenlerin ablası, eşi, annesi, teyzesi belki de amcası ya da babası…

Var mıydı? Yoktu. Şu boğaz hiç bir yerde yoktu. Gez dünyaları gez.

Koy kendini altın kafeslere yine de ötersin ille de vatanım diye dediler bize…

Ha ötmüyorsan ya hiç sevmemişsin, ya da sevilmeye mi layık olmamışsın. Nasıl bir lanete bulaşmışsın çok mu ah almışsın yoksa bedduaya mı aminler demişsin. Nasıl bulaşmış bu kin sana?

imageBildiğim bir şey varsa o da şu İstanbul, son kale.

Bildiğim bir dua varsa:

‘’Sen verme bu kaleyi düşmanlara Allah’ım. Değmesin o eller bu toprağa, akmasın artık masumların kanı, zafer nasip eyleme düşmana, 15 yaşında çocuklar şehit düşmesin bir daha şu toprağa”

amin amin amşn